โอ้เพื่อนรักถึงเวลาจึงต้องจาก เพียงขอฝากความทรงจำย้ำให้เห็น

เราเคยเรียนเราเคยเล่นเช้าจรดเย็น ไม่รำเค็ญมีเพื่อนชวยทำงาน

ต้องจากแล้วต้องจากไกลครูที่รัก พร้อมพวกพรรคต้องจากไกลไปตามฝัน

คงสักวันกลับมาครบพบหน้ากัน สานสัมพันธ์เพื่อนกันตลอดไป



OHMMiE โรงเรียนวัดราชาธิวาส 102 ปี 6/4

…กาลครั้งหนึ่ง มีนครอยู่นครหนึ่ง และมีกษัตริย์ครองนคร
กษัตริย์ทรงโปรดปรานการท่องป่าล่าสัตว์เป็นอันมาก
กษัตริย์ทรงมีมหาดเล็กคู่ใจเป็นที่ปรึกษาอยู่คนนึง
วันหนึ่งได้เกิดกบฏขึ้นภายในพระ นคร มีคนลุกฮือขึ้นจะโค่นอำนาจกษัตริย์
ซึ่งก็มีแววจะชนะซะด้วย เมื่อกองทัพกบฏประชิดเมือง
กษัตริย์ก็ได้ปรึกษากับคนสนิทเป็นการใหญ่
ซึ่งรวมไปถึงมหาดเล็กคู่ใจของเขาด้วย กษัตริย์ถามว่า
“เจ้าคิดยังไงกับเรื่องนี้”
“ดีพะยะค่ะ”
“ดียังไง”
“สถานการณ์เวลานี้แม้จะดูไม่สู้ดีนัก แต่อย่างน้อยเราก็จะได้รู้ว่า
ใครบ้างที่จะจงรักภักดีกับเรา ใครที่คิดจะแปรพรรคไปด้านโน้น
ซึ่งหากเราปราบกบฏครานี้ลงได้ ท่านก็จะเหลือแต่ลูกน้องที่จงรักภักดีกับท่าน
ทำให้ไม่ต้องกังวลพระทัยอีกต่อไปพะยะค่ะ”
“อืม นั่นสินะ”
หลังจากนั้นกษัตริย์ก็มีกำลังใจ เป็นอันมาก และปราบกบฏลงสำเร็จ
หลังจากนั้นไม่นานพอย่างเข้าหน้าฝนฝนก็ตกหนักจนท่วมลามเข้าในพระนคร
ทำให้การคมนาคมติดขัด ไม่สามารถเดินทางออกนอกพระนครได้
กษัตริย์ที่ปกติจะออกป่าล่าสัตว์ก็เกิดอาการหงุดหงิด
กษัตริย์ก็ปรึกษามหาดเล็กอีกครั้ง
“เจ้าคิดยังไงกับเรื่องนี้”
“ดีพะยะค่ะ”
“ดียังไง”
“ถึงแม้ตอนนี้เราจะไม่สามารถสัญจรไปไหนมาไหนได้ ก็ไม่เป็นไรพะยะค่ะ
เนื่องจากตอนนี้เป็นหน้าฝน
อย่างไรเสียการเสด็จออกป่าก็คงไม่สนุก
เป็นแน่แท้ และเป็นการดีเสียอีกที่พอน้ำลด
เกษตรกรเราก็จะได้ทำการเพาะปลูกได้ผลผลิตงอกงาม และ
สามารถกักตุนเสบียงได้ในยามจำเป็น
พะยะค่ะ”
“อืม นั่นสินะ”
พอเสร็จสิ้นหน้าฝนและน้ำลดแล้ว
กษัตริย์ก็ทรงออกป่าล่าสัตว์ตามที่พระองค์ชอบเหมือนเดิม ซึ่งมหาดเล็ก
คนเดิมก็ติดตามไปด้วย แต่แล้วขณะที่พระองค์ทรงอยู่บนหลังม้า
ปลอกพระขันธ์หรือมีดพกที่เหน็บเอว
ได้รั่วทำให้มีดหล่น เฉือนนิ้วก้อยของ
กษัตริย์ขาดไปต่อหน้าต่อตา
กลายเป็นคนนิ้วด้วน กษัตริย์จึงถามมหาดเล็กเช่นเดิม
“เจ้าคิดยังไงกับเรื่องนี้”
“ดีพะยะค่ะ”
“ดียังไง หา(ใส่อารมณ์โกรธสุดๆ)”
“ยังไงก็ดีกว่าตายพะยะค่ะ”
กษัตริย์โกรธเลือดขึ้นหน้ามาก
สั่งทหารนำมหาดเล็กคนนั้นไปขังลืมในคุกขี้ไก่
และแล้ว 10 ปี ผ่านไปกษัตริย์ได้ออกล่าสัตว์เหมือนเดิม
ขณะที่มหาดเล็กก็ยังถูกลืมอยู่ในคุกขี้ไก่เหมือนเดิม
ครานี้เป็นโชคร้ายของกษัตริย์เมื่อเข้าป่าไปเจอกับเผ่ากินคน
ซึ่งมีจำนวนมากกว่าจำนวนทหารที่ติดตามไปด้วยมาก
ทหารทั้งหมดจึงถูกจับ
และถูกต้มกินเป็นๆหมดเกลี้ยง
จนเหลือแต่กษัตริย์คนเดียว
เมื่อเผ่ากินคนเตรียมจะเชือด กษัตริย์ลงหม้อ
ได้สังเกตเห็นว่ากษัตริย์ไม่มีนิ้วก้อยเท้า
ซึ่งทางเผ่ากินคนได้มีความเชื่อถือว่าเป็นตัวกาลกินี
กินเข้าไปแล้วจะเกิดภัยพิบัติใหญ่หลวงแก่เผ่า
จึงสั่งปล่อยตัวกษัตริย์ไปซะ
กษัตริย์ดีใจมาก
เมื่อกษัตริย์ดีใจที่รอดตายกลับ เมืองได้ จึงนึกถึงคำเมื่อ 10
ปีก่อนของมหาดเล็กคู่ใจ จึงลงไปที่คุกขี้ไก่
และสั่งปล่อยตัวมหาดเล็กคู่ใจทันที
และทรงเล่าเหตุการณ์ที่เจอมาด้วยความดีใจที่รอดชีวิตมาได้
“อืม คำเจ้าเมื่อ 10 ปีก่อนเป็นจริง
ยังไงนิ้วก้อยด้วนก็ยังดีกว่าตายจริงๆ”
“พะยะค่ะ”
กษัตริย์จึงถามต่อ
“แล้วอยู่ในคุกขี้ไก่เป็นไงบ้าง ล่ะหือ”
“ดีพะยะค่ะ”
กษัตริย์ทำหน้างง
“ดียังไง”
“ถ้ากระหม่อมไม่อยู่ในคุก ก็ทรงเสด็จตามท่านไปในวันนั้นด้วย
และคงจะโดนเผ่ากินคนกินไปแล้วพะยะค่ะ

เช้าวันนึงพนักงานบริษัทหนุ่มเกิดรู้สึกขี้เกียจไปทำงาน
"วันนี้ผมป่วยน่ะครับ คงไม่เข้าไปทำงาน" เขาโทรไปบอกที่บริษัท

นั่งๆนอนๆสักพักเขาก็รู้สึกอยากไปตีกอล์ฟ เขารีบแต่งเนื้อแต่งตัวแล้วคว้าถุงกอล์ฟขับรถบึ่งไปที่สนามกอล์ฟทันที ด้วยความที่เป็นวันธรรมดาสนามกอล์ฟดูโล่งมาก ไม่มีใครมาตีเลยซักกะคนเดียว แต่เขาไม่สนใจ เข้าประจำแท่นทีออฟทันที

เทวดากลุ่มหนึ่งมองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด และรู้สึกว่าหมอนี่น่าจะต้องเจอบทเรียนบ้าง
"เดี๋ยวผมจัดการเอง"
เทวดาองค์หนึ่งอาสาด้วยใบหน้ากระหยิ่มยิ้มย่อง

ไอ้หนุ่มหวดลูกออกไปเต็มแรง ลูกของเขาพุ่งลอยไปอย่างสวยงาม ตรงไปที่กรีน แล้วกลิ้งลงหลุมไปอย่างสวยงาม

"โฮลอินวัน"
ไอ้หนุ่มตะโกนอย่างบ้าคลั่ง
"เกิดมาเพิ่งเคยทำได้โว้ย ฝีมือมั้ยล่า..."

"ไหนคุณว่าจะสั่งสอนเขาไง"
เทวดาองค์หนึ่งว่า
"ทำไมปล่อยให้เขาได้โฮลอินวันแบบนี้"

"เอาเหอะน่า..."
เทวดาเจ้าไอเดียยิ้ม
"คอยดูซิว่าเขาจะกล้าเล่าให้คนอื่นฟังมั้ย..."

ถึง ... น้องหญิงที่รัก



พี่เขียนจดหมายฉบับนี้เพื่อบอกกล่าวเป็นครั้งสุดท้ายว่า "คราวนี้พี่ลาขาด"
พี่เป็นสามีที่ดีเสมอมาตลอดระยะเวลา 7 ปี แม้จะไม่มีหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษร

ในระยะสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมาเป็นช่วงที่พี่รู้สึกแย่ที่สุด
ยิ่งเมื่อเจ้านายของน้องโทรมาบอกข่าวพี่ว่า "น้องลาออกจากงานแล้ว"
ก็กลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายสำหรับพี่ซะแล้ว

เมื่ออาทิตย์ก่อน น้องกลับมาจากที่ทำงานโดยไม่ได้แม้แต่จะสังเกตทรงผมทรงใหม่ของพี่ที่ไปทำมาเพื่อน้อง
กับข้าวที่เคยเป็นของสุดโปรดของน้อง น้องก็ใช้เวลาแค่ 2 นาทีสวาปามจนหมดโดยไม่ปริปากชมสักคำ
หรือแม้แต่กางเกงนอนผ้าไหมตัวใหม่ของพี่น้องก็ไม่ใยดีชายตามอง กลับโดดขึ้นเตียงนอนหลับเป็นตายทันทีหลังจากดูละครน้ำเน่าจบ

น้องไม่เคยเอ่ยปากบอกรักพี่อีกเลย
หรือกระทั่งกิจกรรมแสนสนุกที่เราเคยทำ ก็ไม่เคยมี อย่างกับว่าเราไม่ได้เป็นสามีภรรยากันซะอย่างงั้น

ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นเพราะน้องมีคนใหม่ หรือหมดรักพี่แล้ว พี่ก็จะลาขาดจากน้องตลอดไป


จาก ... ว่าที่อดีตสามี


ป.ล. ไม่ต้องเสียเวลา ตามหาพี่ให้เหนื่อย น้องสาวของน้องหญิงกับพี่ ตัดสินใจกันว่าจะย้ายไปอยู่ อุบลฯ ด้วยกัน
ขอให้น้องโชคดีมีชัยเด้อ

สุขสันต์วันเกิดมีความสุขมากๆนะคับ คิดสิ่งใดขอให้สมปราถนาทุกประการ

HBD ..

มี ความ สูข มาก มาย นะ คับ ^^ **

HBD ka

H B D

มี ความ สูข มาก มาย นะ คับ

ชายหนุ่มคนนึงเพิ่งกลับจากต่างประเทศวันนึงขณะเดินเล่นอยู่ในย่านชุมชน
เกิดปวดท้องขึ้นมาอย่างกะทันหัน ไม่รู้จะทำอย่างไร
จึงตรงดิ่งเข้าร้านสุกี้ที่อยู่ใกล้ๆ
พอเข้าไปในร้านปรากฏว่าลูกค้าตรึม
มองหาห้องนํ้า หายังไงก็ไม่เจอ
จึงวิ่งขึ้นไปชั้นสองปรากฏว่าชั้นสองกำลังปิดปรับปรุง
เศษไม้กองระเกะระกะ

ทันใดนั้นสายตาเหลือบไปเห็นห้องนํ้าพอดี
ถึงแม้จะมีป้าย'ห้องนํ้าชำรุด'แปะไว้ที่ประตู

ชายหนุ่มก็ไม่สน
พุ่งเข้าไปนั่งแล้วปล่อยเต็มสูบ หลังจากเสร็จธุระ
ก็เดินลงมา แต่เอ๊ะ! คนหายไปไหนหมดวะ
เมื่อกี้ยังนั่งกินกันเต็มร้านอยู่นี่หว่า

ว่าแล้วก็ตะโกนเบาๆ 'เฮ้ มีใครอยู่รึเปล่า! หายไปไหนกันหมด?'
สักพักก็มีพนักงานคนหนึ่งคลานออกมาจากเคาน์เตอร์พร้อมกับพูดว่า

' แม่..ง เมื่อกี้มีขี้หล่นลงมาจากเพดานโดนพัดลมพอดี
คุณไม่โดนเหรอ ไปอยู่ไหนมาน่ะ โชคดีจริงๆ'

แรด ด *

;))